Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Αθυμια

Ειναι καποιες φορες που χωρις να προλαβω να τη σταματησω,τρυπωνει στη διαθεση μου

μια μελαγχολια..Στην αρχη ειναι μικρη ,αοριστη,μια αισθηση απο τιποτα,ενα ανεπαισθητο κατι μαυρο..

Το ενιωσα καπου στο μεσημερι οταν εφευγα απο το σχολειο...μια ελλειψη προοπτικης ανακατεμενη

με μια προσπαθεια αισιοδοξιας που δεν ειχε καπου να στηριχθει ..μια εσωτερικη θεαση του κενου...

κενο ..το αδειο ..το ανευ περιεχομενου

καινο ...το καινουριο ..το νεο

οταν το καινο απουσιαζει ,το κενο παρουσιαζεται..

Το απογευμα η σαν αδελφη φιλη../σαν/ τηλεφωνησε για να βγουμε εξω..

Το εξω ηταν διπλα στις γραμμες του τραμ μια πιτσαρια..λευ΄κες διπλα στις γραμμες,τετραοροφα ,

4 σκυλοι που ο ενας ακουγε στο ονομα ''περιπτερου'' γιατι τον ταιζε μια γυναικα που ειχε περιπτερο

οι αλλοι  τρεις ηρεμα αδεσποτα της γειτονιας..

13 ανθρωποι στην παρεα,μια μεγαλη τηλεοραση που εδειχνε τον ποδοσφαιρικο αγωνα

ΚΑΙ μουσικη για να καλυπτονται ολες οι απαιτησεις

καποιος τραγουδουσε για ενα παλιο ριγε διπλοσταυροκουμπωτο σακκακι και το συνεδεε με ενα ντερτι

αλλα ανακατευοτανε και η μαμα του που ,αν καταλαβα καλα τον ραψωδο,

ηθελε να το χαρισει σε καποιον πιο φτωχο..

Αριστερα τα αγορια ,τρια απο αυτα βυθιστηκαν στην παρακολουθηση του αγωνα,δεξια τα κοριτσια..

Αριστερα ανεκδοτα και διηγηση ανεκδοτων περιπετειων..δεξια συζητησεις και προβληματισμος

για τα οικογενειακα και τους ασθενεις..κουτσοτρωγοντας και καλοπινοντας..συνηθισμενα πραγματα..

''Κ.Π.Καβαφη...Τη μια μονοτονη ημερα άλλη μονοτονη ακολουθει...τα ιδια πραγματα θα ξαναγινουν...

και κατανταει το αυριο, με αυριο να μη μοιαζει...''

Ετσι ηταν το ''εξω''το ''βγαινω'' σαν μουρουνελαιο με γευση πορτοκαλι καπως..

Εμενα, οταν το ''εξω'' δεν αγγιζει το ''μεσα''

και αποτελει την εναλλακτικη για να μην περασω το βραδυ με το Μικε και τον Ισιδωρο Αρβανιτη

με κανει και μελαγχολω..

μετατρεπει τη συνηθη αμφιθυμια μου σε α θυμια..

δεν ειναι κακη η διαθεση μου, απλα ,ΔΕΝ ΕΧΩ διαθεση..

με καταλαμβανει μια νυστα που δε θελει να γινει υπνος με τιποτα

και εκτονωνομαι εδω καταγραφοντας σκεψεις ,οπως ο ασθενης περιγραφει συμπτωματα..

Θα τριγυρισω στο ματριξ να μαζεψω ηχους και εικονες για το καλαθακι μου..

αυριο ,πιστευω θα εχει διαλυθει αυτο το μουτζουρικο χρωμα που εβαψε τη διαθεση μου..

καλο ξημερωμα..